Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Απολλώνιος ο Tυανεύς εν Pόδω K.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

Απολλώνιος ο Tυανεύς εν Pόδω 

Για την αρμόζουσα παίδευσι κι αγωγή
ο Aπολλώνιος ομιλούσε μ’ έναν
νέον που έκτιζε πολυτελή
οικίαν εν Pόδω. «Εγώ δε ες ιερόν»
είπεν ο Τυανεύς στο τέλος «παρελθών
πολλώ αν ήδιον εν αυτώ μικρώ
όντι άγαλμα ελέφαντός τε και χρυσού
ίδοιμι ή εν μεγάλω κεραμεούν τε και φαύλον.»
 
Το «κεραμεούν» και «φαύλον»· το σιχαμερό:
που κιόλας μερικούς (χωρίς προπόνησι αρκετή)
αγυρτικώς εξαπατά. Το κεραμεούν και φαύλον.
 
 
 
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

 
 
 

 
 
Αδύνατα  
 
Μία χαρά υπάρχει πλην ευλογητή
μία παρηγορία εν αυτή τη λύπη.
Aπό το τέλος τούτο πόσοι συρφετοί
λείπουν χυδαίων ημερών, πόση ανία λείπει!
Είπεν είς ποιητής· «Είναι αγαπητή
η μουσική που δεν δύναται να ηχήσει».
Κ’ εγώ θαρρώ ότι η πλέον εκλεκτή
είν’ η ζωή εκείνη που δεν δύναται να ζήσει.
 
 
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)
 
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου